พิกัด ทิศ เวลา และความสูง

เครื่องรับสัญญาณสำรวจและอุปกรณ์วัดพิกัดบนโต๊ะในห้องเรียน
ภาพประกอบแนวคิดสร้างด้วย AI

พิกัดต้องมีรูปแบบและระบบอ้างอิง

กริดพิกัดละติจูด/ลองจิจูดพร้อมสูตรแปลง DMS เป็นองศาทศนิยม ตัวอย่าง 13°30′0″N, 100°15′0″E เท่ากับ 13.5°, 100.25°

Latitude บอกตำแหน่งเหนือ/ใต้ Longitude บอกตะวันออก/ตะวันตก ตรวจลำดับค่าที่โปรแกรมรับด้วย เพราะบางระบบใช้ longitude ก่อน latitude พิกัดตัวเลขเหมือนกันแต่คนละ datum หรือ CRS อาจแทนคนละตำแหน่ง

แปลง DMS เป็นองศาทศนิยมด้วย ขนาดองศา + นาที/60 + วินาที/3600 แล้วใส่เครื่องหมายตามซีกโลก ตัวอย่างสมมติ 13°30′0″ N = 13.5° และ 100°15′0″ E = 100.25° สำหรับใต้/ตะวันตกให้ใช้เครื่องหมายลบกับผลรวมทั้งจำนวน ไม่ลบเฉพาะส่วนองศา

ทิศหัวลำกับเส้นทางเหนือพื้น

ทิศหัวลำ (heading) กับเส้นทางเหนือพื้น (track) ที่เบนจากกันเมื่อมีลม เทียบกับเข็มทิศอ้างอิง

Heading คือทิศที่หัวลำชี้ ส่วน track คือทิศการเคลื่อนที่เหนือพื้น ความต่างนี้เห็นได้เมื่อมีลมหรือ multirotor บินด้านข้าง ตรวจด้วยว่าทิศอ้างเหนือจริงหรือเหนือแม่เหล็กก่อนนำมาเทียบกัน

หน่วย ความสัมพันธ์
1 nautical mile 1,852 เมตร
1 foot 0.3048 เมตร
1 knot 1 nautical mile ต่อชั่วโมง
เวลาไทย UTC + 7 ชั่วโมง ต้องปรับวันที่เมื่อข้ามเที่ยงคืน

ความสูงอ้างจากจุดไหน

ตัวอย่างระดับความสูง: พื้นดิน = 120 m MSL; อากาศยานสูงจากพื้น 30 m AGL; อากาศยาน = 150 m MSL

AGL อ้างพื้นดินบริเวณนั้น MSL อ้างระดับทะเลปานกลาง ส่วนความสูงจาก GNSS อาจอ้างทรงรี การแสดงค่าจากจุดขึ้นบินเป็นอีกนิยามหนึ่ง ต้องดู metadata ของระบบ อย่านำตัวเลขมาลบกันหากระดับอ้างอิงยังไม่ตรง

ตัวอย่างเพื่อเรียน: พื้นดินสูง 120 m MSL และจุดหนึ่งอยู่เหนือพื้นนั้น 30 m จะอยู่ประมาณ 150 m MSL ภายใต้สมมติฐานระดับอ้างอิงตรงกัน ไม่ใช่ 150 m AGL เมื่อพื้นที่ลาดระดับ AGL จะเปลี่ยนแม้ระดับ MSL คงเดิม

ทำ worksheet พิกัดและหน่วยพร้อมเฉลย →

แหล่งอ้างอิงและขอบเขต

ตรวจแหล่งข้อมูล 7 กันยายน 2569 เรียบเรียงประกอบองค์ความรู้ที่ DTI เอื้อเฟื้อ

กิตติกรรมประกาศและที่มา

โดรนnavigation